Thursday, 30 October 2014

Bir cuma gecesinde ya da cumartesi ama kaybolduğumuz akışların birinde, biri bana seni tanıyorum blogun vardı dedi tabi üzüldüm biraz çünkü bişiyler yazardım sonra birileri okurdu belki ama biri okuduğunu söylediğinde yazmıyor olmak üzücüydü berlin istanbul istanbul berlin derken kaybolduk aralarda
koştuk oralarda buralarda
en çok biz partiledik
en çok biz güldük
kahkahalarımızın sonuna gelirken iki üç kelime fırlatayım burdan yeni hayatımıza ki iz bırakmadan gitmeyelim ama söz verelim bir de bir daha zamanın arasında sıkışmayacağımıza bir daha bu kadar çok uçağa binmeyeceğimize de söz verirsek mutlu ayrılabiliriz burdan bir de affetmeye söz verdik hep affetmeye ve daha çok sevmeye burası ucuz roman

berlinle bir sonraki staub'da görüşücem
yol bizimdir yolculuklar duraklar ve amaçlar sizin olsun
şimdilik burdayım